Blog
dinsdag 1 februari 2011
zondag 26 december 2010
Een Fantastisch 2011!!!
Dank voor het vertrouwen en tot binnenkort.
Ondertussen wens ik iedereen een FANTASTISCH eindejaar toe en een SCHITTEREND 2011.
zaterdag 13 november 2010
dinsdag 5 oktober 2010
De schoonheid van mensen op leeftijd.
Ik heb er echt van genoten en de meeste van hen ook denk ik.
Vol verhalen zitten ze en het was dan ook heel leuk dat ik de tijd kon nemen hier naar te luisteren tussen door.
Zo veel positiviteit, dat verraste me! Ik moet bekennen dat ik tot heden voornamelijk meer de klaag kant van mensen op leeftijd heb ervaren. Zo was het niet vandaag. Een enkeling was wat negatiever en zag niet alles door een roze bril maar over het geheel waren ze voornamelijk vrolijk vol levenslust en content. Dit voor mensen voorbij de 80, waw dacht ik zo wil ik later ook worden!
Prachtige verhalen gehoord over goede kinderen die goed voor hen zorgden, kleinkinderen en achterkleinkinderen die allerlei maken of musiceren voor hun meme. Een achterkleinzoon die mee plant aan het feest voor een toekomstig honderd jarige. Die laatste blonk van levenslust en energie. Een verliefd koppel na al die jaren. Ongelooflijk!!
Ik heb echt genoten! Hier enkele van deze pracht mensen.
donderdag 9 september 2010
Nathan
zondag 5 september 2010
Mutsje ...
 |
| Mijn creatie :) |
Dat wil echter niet zeggen dat ik niet af en toe eens haak of brei. Ideeën genoeg en overal zie ik leuke dingen die ik ook zou willen pffff maar ik heb de koe bij de horens genomen en geëxperimenteerd. Was gestart in de auto op een lange rit. Maar dat vond mijn maag toch maar niks haken en rijden. Dus achter de TV de episode verder gezet. Het heeft zeker ruimte voor verbetering maar ben toch content met mijn begin! Helemaal mijn eigen creatie :D
 |
 |
| Een iets minder gewillig model | Das beter se :p |
woensdag 25 augustus 2010
Doel en Michiel Hendryckx
Tegen 16u begeven we ons naar de afgesproken plek. Hier krijgen we instructies van Michiel. Geen kitch, 2 a 3 foto's. Selectief zijn, de plek of situatie die je wenst te fotograferen op zoeken tot je dat gevonden hebt dat speciaal is, wachten op het juiste moment en licht en dan pas trekken. We kunnen in Doel, het verzonken land of industrie fotograferen.
Met deze opdracht gaan we terug op pad richting het verzonken land aangezien we Doel hiervoor al verkend hebben.
Tegen 18.30 wordt er een groepsfoto getrokken door Michiel en daarna bespreekt hij van ieder die wil publiekelijk je foto's. Ongezout en met veel humor geeft Michiel zijn mening. Mijn pen en papier komen goed van pas om zijn inzichten te noteren. Ik ga niet steeds akkoord met zijn idee maar kan in heel veel gevallen alleen maar bevestigend knikken bij opmerkingen en of suggesties.
Ik leer veel bij van deze ras echte vakman! Veel weet ik al en komt als het ware recht uit de schoolbanken. Toch is het enorm stimulatief om deze opmerking over een foto te horen en scherpt het de kennis op een bijzondere manier weer extra aan. Ondanks kennis maken we toch nog steeds bepaald "fouten". bv een stapje opzij zetten zodat een paal op de achtergrond niet juist achter je onderwerp staat. Geen tilt gebruiken tenzij het je onderwerp versterkt wat in de meeste gevallen niet is enkel bij uitzonderingen. Je beeld moet op zichzelf interesant zijn, niet interesant gemaakt willen worden door een tilt. Onnodige info (zoals een halve boomkruin aan de rand van je foto) verwijderen. Het optimale uit een foto halen, niet voor minder gaan. En nog veel meer.
Ik heb oprecht genoten van deze avond!
Uma
Begin augustus kon ik Uma bewonderen. Een wonderbaarlijk klein rustig wezentje. B ik vind jullie echt prachtig! Welkom Uma. Buurtfeest
17 April 2010
Ik ben niet voor doorstuur brieven/e-mail. Ik heb een serieuze afkeer wanneer er in voorkomt stuur dit naar x aantal mensen dan... echt dat zet mijn haar overeind en de delete knop is vlug gevonden!! Maar als er een persoon een persoonlijk bericht bijzet wordt het toch al anders en doe ik al eens de moeite om iets dergelijks te lezen. Zeker als die persoon je mama is.
Hierdoor wil ik het volgende met jullie delen. Alle stuur door naar x aantal etc is weg gedaan en enkel het verhaal blijft over. Voor al die mensen die mij persoonlijk al geraakt hebben ... dank je! Ik zou met veel plezier een lijst voor jullie maken! Wil je dat? mail me gerust :)
Wiskunde
Op een dag vroeg een lerares aan haar leerlingen de namen van alle klasgenoten op een papier te schrijven
en naast de naam enige ruimte te laten. Daarna zei ze tegen deze leerlingen dat ze het beste wat ze over deze klasgenoten zouden kunnen vertellen achter de naam moesten schrijven en dat ze achter iedere naam iets moesten schrijven. De opdracht duurde het gehele lesuur en aan het einde van de les moest de opdracht ingeleverd worden bij de lerares.
In het weekeinde nam de lerares van iedere leerling een blad en schreef per leerling al deze positieve en opbouwende opmerkingen op zijn of haar blad. Op maandag gaf ze tijdens haar les aan deze klas aan alle leerlingen hun lijst. Na slechts korte tijd begon iedereen te lezen en te lachen. "Is dat echt zo?", kon je horen fluisteren. "I wist niet dat ik voor iemand anders waarde had!" En "Ik wist niet dat anderen mij zo leuk vinden", waren de over het algemeen gehoorde commentaren.
Na enige tijd werd er over deze lijsten niet meer gesproken. Ook wist de leerkracht niet of de leerlingen onderling of met hun ouders hierover gesproken hadden. Maar dat was ook niet het belangrijkste. Die oefening had zijn effect gehad. De leerlingen waren gelukkig met zichzelf en met de anderen.
Enkele jaren later was een van haar leerlingen omgekomen in een oorlogsgebied en de lerares werd uitgenodigd voor de begrafenis en ze ging. De kerk was overvol met vele vrienden. Een voor een gingen de mensen die van hem gehouden hadden of hem gekend hadden bij zijn graf voorbij en bewezen hem zijn laatste eer. De lerares ging als een van de laatste naar zijn graf en bad voor hem. Nadat zij daarmee klaar was vroeg een collega soldaat van Mark aan haar: "Bent u Mark's wiskunde lerares?" Zij knikte bedroefd en zei zachtjes; "ja". Toen zei hij; "Mark heeft zeer vaak over u gesproken".
Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren en de meeste van Mark's vroegere klasgenoten, ook aanwezig, waren bij elkaar gaan zitten. Mark's ouders waren blij haar te zien en spraken haar aan. "We willen u iets laten zien", zei Mark's vader en haalde een portefeuille uit zijn broek. "Dit vonden we toen we door Mark's spullen gingen kijken nadat hij gesneuveld was en we dachten dat u het zou herkennen".
Uit de portefeuille trok hij een sterk verouderd, veelgebruikt, bij elkaar geplakt blad, welke duidelijk zichtbaar vaak opengevouwen en weer dichtgevouwen was. De lerares wist zonder verder te kijken dat dit het blad was waarop alle goede, opbeurende en positieve dingen stonden die zijn medeklasgenoten opgeschreven hadden en zij bijeen geschreven had. "Wij willen u hiervoor zeer bedanken, dat u dit gedaan heeft", zei Mark's moeder. "Zoals u kunt zien heeft Mark dit enorm gewaardeerd".
Hierna verzamelden alle voormalige leerlingen rondom de lerares. Charlie lachte een beetje en bekende: "Ik heb mijn lijst ook nog. Deze ligt in de bovenste lade van mijn bureau". Heleen, de vrouw van Joost, zei: " Joost heeft me gevraagd of ik uw lijst in ons trouwalbum wilde plakken". "Ik heb mijn lijst ook nog"zei Marylin. "Ik heb hem in mijn dagboek geplakt. Toen deed Vicky, een van de andere leerlingen, haar handtas open en haalde haar agenda hieruit en toonde haar lijst aan de anderen. Helemaal bijeen geplakt en duidelijk veel gebruikt. "Ik neem hem overal mee naar toe" zei Vicky en voegde er aan toe: "Volgens mij heeft iedereen die lijst nog, en onder handbereik".
De lerares was totaal ontroerd, zo dat ze begon te huilen en moest gaan zitten. Ze huilde om Mark en al deze vrienden die hij nooit meer zou zien.
Melig ik weet het maar voor zelke dingen leef ik nu se! We zouden zo'n positieve en stimulerende dingen meer moeten doen!!
8 April 2010
Super leuke shoot gehad!! Wat kan het toch bevredigend zijn :) Resultaat hierboven is na wat PS plezier 